Nawet 350 tys. nowych miejsc pracy może powstać w Polsce w sektorze energetyki odnawialnej do roku 2020. Aby tak się stało konieczne jest stworzenie stabilnego i efektywnego systemu wsparcia dla rozwoju odnawialnych źródeł energii. Takie konkluzje można znaleźć w opublikowanym 11. marca raporcie „Pracując dla KLIMATU”. To niemalże dwukrotnie więcej niż wynosi obecne zatrudnienie w sektorach górnictwa i wydobycia [1] - czytamy w raporcie, którego opracowanie zleciło Greenpeace Polska. [2]
Wyniki przeprowadzonych analiz pokazują, że inwestycje w energetykę odnawialną, to nie tylko konieczność dyktowana obowiązkiem ochrony klimatu czy recepta na modernizację polskiego systemu energetycznego – wzrost inwestycji w zieloną energię leży także w interesie Polaków, którzy już dziś znajdują miejsca pracy w zakładach produkujących panele słoneczne czy wieże wiatrowe.
„Kiedyś Śląsk kojarzył się z węglem, jednak dziś jest to kolebka dynamicznie rozwijających się firm, które postawiły na ochronę środowiska i zieloną energię” - mówi Sebastian Musioł z firmy Watt, która w Sosnowcu ulokowała największą fabrykę kolektorów słonecznych w Europie Środowo-Wschodniej. Inwestycja współfinansowana była z funduszy europejskich, które m.in. w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego czy Funduszu Spójności, oferują wsparcie rozwoju odnawialnych źródeł energii.
„Fundusze unijne dają możliwość wsparcia inwestycji w energetykę odnawialną, jednak Polska wykorzystuje ją w niewystarczającym stopniu” - mówi Bogusław Sonik, poseł do Parlamentu Europejskiego, Wiceprzewodniczący Komisji Ochrony Środowiska Naturalnego[3]. „Raport Greenpeace jest niezbitym dowodem na to, że inwestycje w zieloną energię przyczynią się do powstania w naszym kraju nowych miejsc pracy. Ponadto zróżnicowanie źródeł energii wzmocni bezpieczeństwo energetyczne Polski i pomoże uniezależnić się od drożejącej z dnia na dzień ropy” - dodaje Sonik.
Greenpeace apeluje ponadto do polskiego rządu, aby utworzył w Ministerstwie Gospodarki Departament ds. Energii Odnawialnej, stworzył stabilny i efektywny system wsparcia zielonej energii oraz zdecydował się na zwiększenie jej udziału z 15 do 20% w bilansie energetycznym Polski do 2020 roku.
Stanowisko Instytutu na rzecz Ekorozwoju w sprawie „Prognoza oddziaływania na środowisko Programu polskiej energetyki jądrowej” przygotowaną na zlecenie Ministra Gospodarki przez firmę Fundeko Łukasz Szkudlarek
Konkluzja Końcowa
Niniejsza Prognoza w istotnej swojej części nie stanowi rzeczywistej Prognozy ale propagandowy materiał służący przekonaniu, że energetyka jądrowa jest najlepszym i bezpiecznym rozwiązaniem. Podważa to obiektywizm całego opracowania. Za nieprawidłowe uznać należy niedokonanie oceny potencjalnych skutków dla środowiska, ludzi i dóbr materialnych największej możliwej awarii tzw. poziom 7 wg skali INES. Za niedopuszczalne uznać należy całkowite zlekceważenie problematyki odpadów promieniotwórczych zarówno w świetle obaw społecznych jak i prowadzonej w tym zakresie polityki UE. Kluczowym elementem każdej Prognozy jest rzetelne przedstawienie alternatywy, a niestety przedstawiona alternatywa wpisuje się w całość budowania obrazu, że energetyka jądrowa jest najlepszym rozwiązaniem. W szczególności brak zwrócenia uwagi, że Program polskiej energetyki jądrowej nie jest w stanie rozwiązać palących problemów takich jak zaspokojenie wzrastających potrzeb energetycznych już po roku 2015 ani także przyczynić się do wypełnienia Pakietu energetyczno-klimatycznego w perspektywie roku 2020. Jednocześnie za słabo udokumentowane należy uznać koszty inwestycyjne i eksploatacyjne, które przy głębszej analizie okazują się najwyższe przy rozwoju energetyki jądrowej niż przy innych opcjach. Brak zwrócenia uwagi na możliwości budowanie przewagi konkurencyjne polskiej gospodarki w oparciu o szeroki program poprawy efektywności jak i także produkcji urządzeń i rozwoju energetyki rozproszonej, co w konsekwencji może prowadzi do utworzenia w perspektywie roku 2030 nawet do 500.000 miejsc pracy. Biorąc to wszytko pod uwagę za konieczne uznajemy odrzucenie tej Prognozy jako tendencyjnej i niespełniającej wymogów stawianych tego typu dokumentom oraz powołanie niezależnego zespołu do przygotowania prawidłowego i rzetelnego opracowania.
Niniejsza Prognoza w istotnej swojej części nie stanowi rzeczywistej Prognozy ale propagandowy materiał służący przekonaniu, że energetyka jądrowa jest najlepszym i bezpiecznym rozwiązaniem. Podważa to obiektywizm całego opracowania. Za nieprawidłowe uznać należy niedokonanie oceny potencjalnych skutków dla środowiska, ludzi i dóbr materialnych największej możliwej awarii tzw. poziom 7 wg skali INES. Za niedopuszczalne uznać należy całkowite zlekceważenie problematyki odpadów promieniotwórczych zarówno w świetle obaw społecznych jak i prowadzonej w tym zakresie polityki UE. Kluczowym elementem każdej Prognozy jest rzetelne przedstawienie alternatywy, a niestety przedstawiona alternatywa wpisuje się w całość budowania obrazu, że energetyka jądrowa jest najlepszym rozwiązaniem. W szczególności brak zwrócenia uwagi, że Program polskiej energetyki jądrowej nie jest w stanie rozwiązać palących problemów takich jak zaspokojenie wzrastających potrzeb energetycznych już po roku 2015 ani także przyczynić się do wypełnienia Pakietu energetyczno-klimatycznego w perspektywie roku 2020. Jednocześnie za słabo udokumentowane należy uznać koszty inwestycyjne i eksploatacyjne, które przy głębszej analizie okazują się najwyższe przy rozwoju energetyki jądrowej niż przy innych opcjach. Brak zwrócenia uwagi na możliwości budowanie przewagi konkurencyjne polskiej gospodarki w oparciu o szeroki program poprawy efektywności jak i także produkcji urządzeń i rozwoju energetyki rozproszonej, co w konsekwencji może prowadzi do utworzenia w perspektywie roku 2030 nawet do 500.000 miejsc pracy. Biorąc to wszytko pod uwagę za konieczne uznajemy odrzucenie tej Prognozy jako tendencyjnej i niespełniającej wymogów stawianych tego typu dokumentom oraz powołanie niezależnego zespołu do przygotowania prawidłowego i rzetelnego opracowania.
Przypisy:
[1] Według danych GUS, opublikowanych w styczniu 2011, w sektorze górnictwa i wydobycia we wrześniu 2010 r. zatrudnionych było 178 700 osób.
[2] Raport „Pracując dla KLIMATU” przedstawia analizę zmian na rynku pracy w przypadku realizacji dwóch scenariuszy energetycznych: rządowej Polityki energetycznej Polski do 2030 roku oraz [R]ewolucji energetycznej dla Polski, przygotowanej przez Instytut Energetyki Odnawialnej we współpracy z Instytutem Badań Kosmicznych i Termodynamiki Technicznej DLR w Stuttgarcie.
[3] Komisja Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (ENVI).
[1] Według danych GUS, opublikowanych w styczniu 2011, w sektorze górnictwa i wydobycia we wrześniu 2010 r. zatrudnionych było 178 700 osób.
[2] Raport „Pracując dla KLIMATU” przedstawia analizę zmian na rynku pracy w przypadku realizacji dwóch scenariuszy energetycznych: rządowej Polityki energetycznej Polski do 2030 roku oraz [R]ewolucji energetycznej dla Polski, przygotowanej przez Instytut Energetyki Odnawialnej we współpracy z Instytutem Badań Kosmicznych i Termodynamiki Technicznej DLR w Stuttgarcie.
[3] Komisja Ochrony Środowiska Naturalnego, Zdrowia Publicznego i Bezpieczeństwa Żywności (ENVI).
Źródła: Greenpeace Polska.
Dodaj do:
