Ministerstwo Edukacji przedstawiło 11 oficjalnych wytycznych programowych na następny rok szkolny. Na pierwszym miejscu znalazło się pogłębienie kształcenia na rzecz wartości żydowskichi syjonistycznych.

Temu celowi mają służyć m.in. lekcje na temat kultury i dziedzictwa historycznego Izraela oraz zajęcia terenowe zachęcające do służby wojskowej. W państwie żydowskim jest ona obowiązkowa bez względu na płeć. Mężczyźni służą trzy lata, kobiety - dwa.

Te rozesłane niedawno do szkół nowe cele programowe wzbudziły opór części dyrektorów. Szef telawiwskiej szkoły średniej, cytowany przez dziennik "Haaretz" powiedział, że w obliczu ostatnich sondaży, pokazujących wzrost postaw antydemokratycznych i rasistowskich wśród młodzieży, spodziewał się raczej nacisku na promowanie demokracji i swobód obywatelskich.

Zdaniem profesora Gawriela Solomona z Uniwersytetu w Hajfie, laureata izraelskiej nagrody w dziedzinie edukacji, wytyczne ministerstwa wskazują, że resortowi chodzi okształcenie postaw skrajnie nacjonalistycznych, podczas gdy potrzebna jest edukacja na rzecz demokracji, pokoju i współpracy między Żydami a Arabami.

Niedawny sondaż przeprowadzony wśród izraelskich nastolatków w wieku 15-18 lat wykazał, że większość z nich przedkłada rządy silnej ręki nad państwo prawa, a połowa nie chciałaby żyć w sąsiedztwie Arabów. 

Próby wychowywania młodych ludzi na nacjonalistów znane są nie tylko z Izraela. Niestety, w wielu państwach, zamiast uczyć tolerancji, otwartości, umiejętności współpracy i rozwiązywania konfliktów z przedstawicielami innych grup, stwarza się sprzyjające warunki do rozwoju ksenofobii. Również w polskich szkołach naucza się o rzekomej lepszości i wyjątkowości naszej nacji.

Tak zwana polityka historyczna przynosi wiele szkód także w relacjach z innymi państwami. Fałszowanie przeszłości sprawia, że winą za dawne klęski polskich elit obarcza się sąsiadów. W skrajnych przypadkach za chciwość i głupotę naszych niegdysiejszych przywódców mają odpowiadać współcześni władcy innych krajów. Partia przodująca w tym absurdalnym rozumowaniu cieszy się sporą popularnością, z czego można wnosić, że najbardziej szkodliwa forma tzw. patriotyzmu jest wciąż żywa.



Za: Lewica, J. Klebaniuk