Neurokultura już w sprzedaży! Szukaj nas w sieci empik lub w kup online! W numerze: Wiedemann / Sonnenberg / Klodova / Baczewski / Kłos / Fiedorczuk / Kapela / Sarna / Gierszewski / Marzec i inni
neurokultura

ISSN 2081-4380

wyszukiwarka




reklama
localheroes

zareklamuj się!


partnerzy:
szara

Neurokultura on Facebook


Jesteś tu: Start > Poezja > Pado Dariusz: wiersze

Pado Dariusz: wiersze

HORA dla Nachuma Sternheima

peron ulica fara
fara ulica rynek
rynek ulica klojz

schemat zamknięty
pustą ramą kamienic
mogło by się wypełnić

przeżyć w centrum snu
gdybyśmy potrafił zapisać
kolejny takty twojej hory

klojz ulica rynek
rynek ulica fara
fara ulica koniec
 
 
HORA dla Raphaela

bluszcz budzi się pierwszy wznosi się
struny budują ciągle martwą strukturę
grają twardą muzykę kiedy się łamią
ziemia puchnie i gaśnie oddycha ryt
rytm wyrzeźbiony przez ujście rynny

Raphael ląduje i gra na wszystkim
zabawka Franka mała gitara wydaje
pierwszy raz poukładane dźwięki
Mała oddycha bluzka puchnie i gaśnie
tonie w dekolcie jak w trawie ton chwytu

drżenie struny czerń ziemi przeźrocze bluzki
zaraz zjednoczą się bo spadnie ostatni śnieg
 
 
HORA dla Rabe 
 
jak mogliśmy się tak uświnić
że drzewa mylą mnie z dzikiem
a ciebie z wystraszoną sarną

przekupujemy kołyski zapadłe bunkry
z korzeni wyplątujemy krzyże łuski
Chrysztata ukrywa ciągle swój zapis

jak mogliśmy się tak zgubić
przecież nie można pomylić drzew
które znamy jak dzik i sarna

schodzimy z góry w sam dół
rozwiązujemy korzenie buty
Chrysztata ukrywa swoją wieś

jak się nie zgubić
kiedy z drzewami mylimy
wieżyczki ambony
 
 
HORA dla Paula
 
najlepiej chowa się w dębie
pod bandaż kość ściele się
śnieg pól zlewa się z bielą lasu
tak jedność zaciera różnice

najlepiej chowa się czarny dąb
pod leśnym ornatem w kościele
biel skał zlewa cię z śniegiem roli
tak różnica rodzi jedność

najlepiej chowa się kleryk żyd
w kościele kość ściele pod dąb
śnieg zlewa się z bielą nóg
tak jednorodność zaciera głód

teraz chowa się ostra zima w dębie
słowo ze śniegiem wbite pod bandaż
ukrywa w kościele pod białą kość
ból nóg zlewa się z ornatem lasu

tak śmiertelna biel mnoży różnicę
 

 
 
 
Dariusz Pado (ur. 1974 r) - poeta, współtwórca serwisu poetyckiego "Nieszuflada". Współpracował z czasopismem literackim "Kursywa". Redaktor "Młodej Poezji" w rzeszowskim kwartalniku "Nowa Okolica Poetów". Mieszka w Rzeszowie, gdzie pracuje jako adwokat. Właśnie ukazała się jego nowa książka zatytułowana IJAR.



Foto: Adam Pluszka

Dodaj do:

Wykop    Facebook    Deli.cio.us
 



^ do góry