Dekolt pełen pokarmu

*

wypalam się powoli jak cegła na dom
srebrny klucz do złotych drzwi

agresywne kobiety przemycają treści
(sms z podróży: "Kupiłem dynię. Gdzie jesteś?")

nasza intensywność poddana próbie dni
hipermarkety pełne treści choć ubogie w słowa

DZIŚ MOJA TWARZ W CENIE INNYCH TWARZY

ściskam w dłoni amulet z Przyjaciółki
jestem już dorosła i wiem, że zranić może mnie każdy człowiek

"nie obraź się, ale..." - ogłuszam w sobie kamień


**

gdzie się podziało serce z cekinów? i skąd się wzięło?
zostaliśmy oszukani przez bogatego Niemca

mówisz "samotność w sieci", mówię "nomadowie na pustyni"

wreszcie znalazłam odpowiednią dla siebie odżywkę -
- Slavek pod flagą polsko-niemiecką

nastolatkom na schodach dyskoteki marzną sutki (całe
warsztaty literackie lezą za Dyciem do lokalu)

MOJA TWARZ W TYSIĄCU INNYCH TWARZY
(artystki scen polskich coraz bardziej zdesperowane)

sprzedam krew, w żyły wtłoczę kminek



Saloniki

*

zgrana jak laleczka, prosi o zwrot kosztów podróży
(zgrabna jak nigdy dotąd)

skrzek papużek w familokach, żaby wielkości pięści
("łykam tabletkę, będę mieć dziecko")

neon biblioteki z dzieciństwa
zapala się we mnie - jak cyrk albo burdel
powierzchnia do wynajęcia

nasza woźna, niczym Madlaine Albraight, jest w telewizji


**

gdy w Salonikach pytała Boga o drogę
zapalił się neon burdelu z napisem "Illusions"

pac! spada pomarańcza
niczego między nami nie wyjaśniając

Mini Erotic Centre - pies wyje, ale nic się nie stanie
(łyka tabletkę, nie będzie mieć dziecka)

nocą minerały Bóg przemienia w garb, safes,
powierzchnię do wynajęcia:

opal się, opal - A TERAZ OPALIZUJ !



Tryptyk

***

mój tatuś-poeta
ma swą prywatną mitologię

mój tata
wierzy rudym potworom

to wielki trud
tworzyć mity
nazywać je

i kazać w nie wierzyć
swoim dzieciom

mój tata wie o tym dobrze


***

mój tatuś-poeta
ma swoje krótkotrwałe pragnienia

mój tata bywa w Varietés
wiem że kocha wszystkie swoje dzieci

i wiem że wielbi piękne ciała kobiet

może kiedyś będziemy świętą rodziną


***

mój tatuś-poeta
pragnie szczęścia

mojemu tacie
niewiele do szczęścia trzeba

jego kobiety zwykle mnie nie lubiły
albo były rude

teraz mój tata
pragnie szczęścia dla mnie
i modli się za wszystkich mężczyzn

którzy mi go dać nie potrafią



Ruda

wbrew pozorom wszystkie
kostiumy po matce
wyniosłam do komisu

czy masz dla mnie
jakąś niespodziankę?
- myję okna rudzkie

"ty mnie poczęstowałaś kiedyś
ja cię poczęstuję dzisiaj"

plamy na kostiumie urzędnika
mogą być tylko z kawy
wbrew pozorom wszystkie

kostiumy po matce wyniosłam do komisu



*** (Scrafitto)

zbyt leniwy jak na terrorystę
zbyt piękny by był tylko mój -
- rozmawia do mnie

(w Legnicy, Wrocławiu, Gliwicach -
- okna berlińskie
w Chorzowie, Świętochłowicach,
Rudzie - okna śląskie)

mówi, wodzi
opuszkiem wokół dziury po
papierosie
ja w odpowiedzi wsadzam
do niej palec

(tapczan dość miękki
jak na drugą klasę) w pustym pokoju





Natalia Stankiewicz (ur. 1978) - poetka, fotograf, podróżnik, promotor sztuki. Wiersze publikowała w pismach: Kursywa, FaArt, Śląsk oraz w Poczcie poetyckiej Radia Katowice. W duecie poetyckim z Wojciechem Brzoską zrealizowała film offowy "Scrafitto", oparty na 'migowym' języku więziennym (załącznik DVD do pisma Kursywa). Jest współautorką książki Liternet.pl nt. zjawiska literatury w sieci (wyd. ha!art, pod red. Piotra Mareckiego, Kraków 2003). Laureatka konkursów poetyckich, m.in. Tyskiej Zimy Poetyckiej, krakowskiego Klubu pod Jaszczurami i Fabrica Librorum. Wiersze tłumaczone na język angielski i niemiecki, na ich podstawie odbyły się warsztaty translatorskie "Mężczyzna tłumaczy kobietę. O poetyce hip-hopu" (Kraków, UJ). Stażystka w wydawnictwie 'Znak'.
Zajmuje się fotoreportażem artystycznym m.in. cykl "Pocztówki poetyckie z Europy", "Podróż sentymentalna. Kresy" (śladami Brunona Schulza), "Dublińczycy" (na podst. J.Joyce'a).