Neurokultura już w sprzedaży! Szukaj nas w sieci empik lub w kup online! W numerze: Wiedemann / Sonnenberg / Klodova / Baczewski / Kłos / Fiedorczuk / Kapela / Sarna / Gierszewski / Marzec i inni
neurokultura

ISSN 2081-4380

wyszukiwarka




reklama
localheroes

zareklamuj się!


partnerzy:
szara

Neurokultura on Facebook


Jesteś tu: Start > Poezja > Herman Joanna: wiersze

Herman Joanna: wiersze


POCZTÓWKA DO LEŚNICZÓWKI


Zabierz mnie
dozorco wrót jeziora

i ty wiewiórko, która zbudziłaś mnie
z wrastania w zielone
sny sitowia

wilgo, która wbiłaś żółtą
strzałę w wilgotną tarczę lasu

jaszczurko stawiająca znaki
zapytania w mokrej trawie

Wódź mnie na
pokuszenie rudziku
czuły kochanku

przytul mnie Perkunie
napełnij moje gardło rojem
dzikich pszczół

daj mi swoją siłę
przybij mnie
do siebie



WROCŁAW
 
1.
gwiżdżące błyskawice
krążą pośród wież kościoła
jakby tam szukały
ostatniej deski
ratunku
 
ich lament
mnie umacnia
 
to jedyna bliska rzecz
w obcym mieście
 
2.
udomowić pokój hotelowy:
zapalić świeczki
w oknie zawiesić mały witraż
i serwetki, koniecznie
serwetki
 
dzieci mają to już we krwi
zostawią pokój tak, jakby był oswojonym
drapieżnikiem z futrem obsypanym
cętkami paluszków
 
na ścianach
 
 
 
REBELIANKA
 
Chmury ciasno pozwijane w kłębki
piąstkami boksują nam głowy -
czego chcesz wariatko przedwiosenna
auro?
 
Idę z dziećmi za ręce, objaśniam drzewa,
marcujące koty, szpaki z bezczelnym uśmiechem
zrzynające piosenki innych
przebudzonych
 
Tutaj niewiele się dzieje, a my tak dużo marzymy
wychodzimy na dach, mierzymy się
wzrokiem, chcemy więcej
 
Syn pyta dlaczego śnieg tak głośno krzyczy
- Może chciałby już być kolorowy - mówię
krótko
 
Coraz częściej czuję, że mogę być
bogiem przyczajonym do skoku
 
więc dalej, rywalizuj ze mną
niedorozwinięta
przyrodo
 
Podobno jak się czegoś bardzo chce
to się to potem w końcu
śni
 
 
 
WHAT SKY REMAINS
 
Pole zaorane tak głęboko, że można zajrzeć
na drugą stronę ziemi
jastrząb pikuje, wyciąga z niego mysz
 
zaczynam się modlić, ale jakieś brudne
słowa mi wychodzą
 
w powietrzu gęstym jak krew
buzują ospałe trzmiele
 
porzucam ubranie i z rozbiegu atakuję jezioro
jak Ty
na oślep
moje ciało
 
woda przynosi na myśl ciepłą pościel w hotelu
gdzie nie mogliśmy przestać się
ratować
 
kiedy spoglądam w górę
przetaczają się kamienne wozy
 
Niebo przypomina o tym co zawsze



Joanna Herman (ur. 1977) - poetka, księgarz, basistka, autorka tekstów piosenek do przedstawień teatralnych. Laureatka kilkunastu Turniejów Jednego Wiersza, m.in. Krakowskiego Turnieju O Jaszczurowy Laur 2007, Gdyńskich Połowów Poetyckich 2007, Literaturomanii 2008 i 2009, Manifestacji Poetyckich w Warszawie 2008. Debiutowała w „Toposie” w 2007 roku, druk m.in. w „Toposie”, „Autografie”, „Lampie”, dodatku Nagrody Literackiej Gdynia (Polska The Times) „Litera”, kwartalniku literackim „Bliza”. Spisuje Sny dla portalu Niedoczytania.pl. Przygotowuje się do wydania tomiku poetyckiego oraz opowiadań dla dzieci. Studiowała polonistykę na UG. Mama dwojga dzieci, miłośniczka Islandii, żona Macieja. Mieszka w Gdyni i w Warszawie.

Dodaj do:

Wykop    Facebook    Deli.cio.us
 



^ do góry