Planeta psów

Upadłe mrozy
odkryły osierocone rękawiczki,
zużyte prezerwatywy, gówna psów
Czasami struchlałe policzki
zagubionych, grudniowych dzieci

To się rodzi najwcześniej

Jak zmartwychwstanie

Wyrzynają się przez zmęczoną ziemię
Przebiśniegi

Bez względu na umaszczenie
i rasę
Wąchamy sucze odbyty
gotowi na drobne skinienie
skoczyć do gardeł



Polnische konzentration lager

Tymczasem przenoś moją duszę utęsknioną
do tej rampy obozowej
Gdzie narody Europy
witane były znakiem krzyża
Chlebem oraz solą

Gdzie fryzjer z urody zapewne Semita
dziewicom kręcił modne papiloty
Kręcił też trochę kłamstwem
aby czas umilić
Do ucha szeptał sprośne anegdoty

One oddawały zalotne uśmiechy
mrużąc po podróży przemęczone oczy
Brały za dobrą monetę swe wilgotne cechy
które zwiastowały słodycz pierwszych nocy

Gdzie ozdobne tatuaże
i pasiaste fraki
Robiły z chłopców mężczyzn
aż do gołej kości

Do nadwiślańskich obozów
prowadź serce Panie
Gdzie w drewnianych chodakach
gorało z miłości



Ruja

Nie będę jadła ani piła
Aż cała zniknę

Zanim kochanek zechce zadzwonić
W noc się rozpłynę

Grobowa cisza wnet uspokoi
Trzęsące ręce

Iglica zimna pochwę rozrywa
Świętej Panience

Bóg mi wybaczy moją ucieczkę
W to ciemne miejsce

Sam między żebra wcisnął na siłę
Me sucze serce





Łukasz Loskot (ur. 1983) - poeta. Autor tomików: „Poezja na kartki”, „Modlitwa złodzieja", „Przy Nadziei”. Wokalista zespołu Absynth. Laureat wielu konkursów literackich. Mieszka w Tarnowskich Górach.